Άλλαξε...

 

 

Σηκώθηκε όλη γη

Τα χώματα, οι ρίζες, τα κόκκαλα…

Σηκώθηκε και όρθωσε το ανάστημά της…

 

Να είσαι θυμωμένος, να είσαι απροσπέλαστος

 

Έχεις ακόμη εκείνο το αρχαίο βλέμμα;

Δεν το έχασες κλέβοντας μέρες απ’τη Νύχτα;

Δεν το λησμόνησες μέσα στα μαστάρια της Κίρκης;

Έχεις ακόμα βλέμμα;

 

Να είσαι η πλημμύρα που έρχεται

Όχι το ρημαγμένο κοιμητήριο που απέμεινε…

 

Και αν επιστρέψει ο αδελφός σου κάποτε

Από εκείνη τη νέκυια που τον στοίχειωνε από παιδί

Μην πάρεις στα χέρια σου όσα θα φέρει μαζί του

Μην τον αλλοιώσεις με τη λιπαρή σου ευωχία

 

Να είσαι η τρικυμία που καταστρέφει

Να είσαι υετός φωτιάς

Όχι το πρόθυμο καταφύγιο της υγρής ραστώνης…

 

Δες

Απ’το παράθυρό σου ο κόσμος

Άλλαξε

 
 
 
 
Mirko Vecernik
The Bunker