Ορυχείο

 

 

Εσείς

εσείς νεκροί

μην αφεθείτε

στη λησμονιά των ζωντανών

αυτοί δεν ξέρουν

πόσο ακριβά

και πόσο σπάνια

είναι τα βήματα του ήλιου

πάνω απ’τα κεφάλια τους

αυτοί

αυτοί δεν πρόκειται να μάθουν

 

και μην ακούτε

τις ικεσίες των ζωντανών

ούτε και τις κραυγές τους

τις λάμψεις απ’την αύρα τους

μη βλέπετε

καθώς τον έρωτα προδίδουν κάθε αυγή

και στρέφουν την πλάτη τους στο αιώνιο

αδιάντροπα

 

αυτοί δεν ξέρουν

δεν έχουν γλώσσα

δεν σας μιλούν

δεν σας ξεχνούν

ούτε και σας θυμούνται…

 

φοβούνται όμως

τη στιγμή

που θα πάψετε εσείς

να τους θυμάστε

 

φοβούνται

όχι τη μοναξιά που φέρνει ο χωρισμός

τη θλίψη που γεννάει ο πόνος

ή τη στενόχωρη ματιά

που έχει η αδιαφορία

φοβούνται

πως όλα αυτά

θα γίνουν δύσκολες ανάσες

νύχτιοι πυρετοί

στο Απέραντο

λυγμοί και οιμωγές και κοπετοί

σε ένα ατελεύτητο μετά

 

κι εσείς

πως δεν θα τους απλώσετε το χέρι

 

χωρίς εσάς

να ξέρετε

κι ο πιο σπουδαίος απ’αυτούς

είναι ένα σάπιο παιχνίδι παιδικό

ένα παλιό αστείο

που δεν γελά μαζί του

πια κανείς

ένα φιλί

που κρέμεται μονάχο

κι αιωρείται

δίχως χείλη…

 

χωρίς εσάς

αρπάζεται ο ουρανός από τη γη

και αρνείται να την ξαναφήσει

σαν μια αγκαλιά μικρού παιδιού

στη μάνα

που κρύβει το μαχαίρι

πίσω απ’την πλάτη του

και δακρυσμένη του τραγουδάει

κάτι σαν παρηγοριά

κάτι σπασμένο

συλλαβές και φθόγγοι

που νόημα δεν έχουν

πριν το αδιανόητο πράξει

κι ανάμεσα στ’ αναφιλητά

σπαραχτικά το μακελέψει

 

και ύστερα τον εαυτό της

 

για να ημερέψει αυτό που τραγουδάει

με τόσο άπληστη μανία

αιώνες τώρα

αμέτρητους

στο πιο βαθύ ορυχείο

του είναι της…

 

Μαρ2015

 

 

Jakub Friedl

Drift of Harrachov Mine

 

 

 

 

 

 

http://blackrose-nimertis.blogspot.gr/